Krok III – Wyznania

Tworzenie postaci – KROK 3 – Wybór wyznania.

Na północy Drikanu wyznawany jest Panteon Drikański, do którego zaliczane są bogowie opisane poniżej. Na południu Drikanu są wyznawani inne bóstwa, jednak ich mnogość jest zbyt wielka, aby je opisywać.

Hetrionizm

Hetrionizm – religia, która narodziła się wieki temu na terenie Imeshii. Wg niej jedynym prawdziwym Bogiem jest Hetrion. Religia ta stała się narodowym wyznaniem całego państwa Imeshijskiego, przybrała formę jedynej prawdy obowiązującej w Imeshii. Głównym przywódca duchowym, jak i władzą państwową jest postać zwana potocznie Nieśmiertelną Kapłanką, która to przy pomocy Zakonu Hetriona, naprzemiennie nazywanym również Zakonem Imeshii zarządza całym państwem. Hetrionizm zakłada przywrócenie światu normalności – dlatego też Hetrioniści nienawidzą wszystkiego, co nienaturalne – nieludzi oraz magii. Za wszelką cenę starają się zniszczyć wszelkie wynaturzenia i plugastwa panoszące się po świecie. Hetrionizm zakłada również świętą wojnę – szerzenie wiary za pomocą zbrojnej ekspansji, Hetrion zezwala na niszczenie wszelkiej maści heretyków, którzy nie uznają Go za jedynego Boga. W zamian Hetrion ofiaruje im przywrócenie porządku i spokoju na świecie, a po śmierci umożliwi przejście do jego królestwa w zaświatach, gdzie wszystkie potrzeby zostaną zaspokojone.
Mimo, że Hetrionizm nie uznaje magii, templariusze używają poświęconych przez Kapłankę run, które przez krótki czas zsyłają specjalne błogosławieństwo Hetriona, przydatne w walce z niewiernymi.

Modlitwa do Hetriona
Hetrionie, daj mi siłę
By oręż mój
Nie ugiął się
Pod szyją potwora

I daj mi siłę
Bym zaklęcie demona
Był zdolny odbić
A nie przy nim skonać

I daj mi siłę
Bym nie przebaczał
Heretykom i niewiernym
I z drogi nie zbaczał

I daj mi wiarę
Bym chwalił cię
Każdej nocy
I w każdy dzień

Reward – Bóg surowców

Reward to chciwy bóg. Uwielbia złoto i srebro, oraz wszelkie inne cenne dla niego surowce. Wyznawcy Rewarda bywają zazwyczaj tak samo chciwi jak on sam. I wyznają go tylko dlatego, że bóg ten wynajduje najwspanialsze kopalnie w świecie. Reward uwielbia dostawać od wiernych dary w postaci złota, srebra, czy mithrilu. Lecz jego wyznawcy w zasadzie są tylko w stanie podzielić się z nim drogocennymi surowcami, bo nigdy nie oddadzą nawet Rewardowi całego swojego cennego dobytku, a bywa też i tak, że bóg nie otrzymuje w ogóle darów. To zachowanie idealnie odzwierciedla charakter zarówno samego boga jak i w niego wierzących, nieuczciwych, chciwych, bezmyślnie zapatrzonych w bogactwo surowców wyznawców. Wyznawcami Rewarda są zazwyczaj Krasnoludy. Tylko te istoty są w stanie tak samo jak ten bóg kochać złoto czy srebro, i nic po za tym i robią wszystko by zdobyć drogocenne surowce i z nikim się nim nie dzielić. Jeśli ktokolwiek spróbowałby odebrać im ich skarb są w stanie zabić. Wyznawcy doskonale zdają sobie sprawę z tego, że jeśli przestali by wierzyć w istnienie Rewarda, to pamięć o nim zaginęłaby wraz z wiadomościami o nowych istniejących kopalniach. Reward jest sam sobie winien. Od wieków nic po za surowcami go nie interesuje, więc i wierzący nie mają do niego wystarczająco dużo szacunku i z niechęcią oddają mu chociażby małą część ze swojego bogactwa. Reward nigdy ich nie nauczał i nie dbał o nich, no oczywiście oprócz tego, że dzięki niemu wyznawcy znajdują złoto i srebro, bo tam gdzie widzi się zachłannego Rewarda, tam na pewno musi znajdować się coś cennego.

Modlitwa do Rewarda
O Chciwy Rewardzie, o Bogaty Rewardzie,
Ty o Zachłanny Mocarzu, co ubóstwo masz w pogardzie.
Składamy Tobie te drogocenne surowce,
Chciwości Źródła, które nie wyprowadzą nas na biedy manowce.

Ref. Złoto, Złoto, Złoto…. (śpiewane czasem aż do znudzenia, szczególnie przez krasnoludy)

Łapczywość, Zaborczość, Skąpstwo, to dla serc naszych Twe dary,
Byśmy z niedostatku nigdy nie pili czary.
Byśmy w bogactwie nigdy w biedzie nie żyli,
I ze złotem w rękach i Pazernością w sercach twe imię chwalili.

Devartis – Bóg wojny

Devartis należy do silnych bóstw. Wiernym trudno jest określić tak naprawdę jego charakter i cechy, jakimi się kieruje, ponieważ czasami bywa bardzo bezwzględny i wówczas czuwa nad tymi najbardziej krwawymi wojnami. Uwielbia wtedy patrzeć na zalane krwią wojowników pola bitewne. Czasami Devartisowi naprawdę zależy tylko na krwawych bojach i robi wszystko by dane narody skłócić i wywołać bezsensowną wojnę, by potem wraz z Amrachem, jego bliskim przyjacielem, bogiem ognia (pochodzącym z rodzeństwa żywiołów), wręcz delektować się widokiem zabijających się bez sensu głupców. Innymi razy Devartis bywa prawdziwym opiekunem wojny sprawiedliwej i staje wówczas po jednej z walczących stron. Zazwyczaj po stronie, która posiada racje i usiłuje ją sobie wywalczyć. Strona po, której stanie bóg wojny ma wielkie szanse na wygranie całej bitwy, ponieważ Devartis podpowiada im i pomaga stworzyć wspaniałą strategię. Dlatego w czasie bojów każde z walczących stron składają mu największe pokłony i proszą o łaskawość i pomoc. Jednak nigdy nie mają pewności, którą ze stron wybierze wielki Devartis, dlatego bóg ten jest jedną wielką niezrozumiałą tajemnicą.
Devartisowi należy składać ofiary, co miesiąc w świątyni Świętej Wojny. Podarkami powinny być wykute z najlepszego metalu miecze, najdoskonalej wykonane zbroje i kolcze koszule, tarcze, łuki i strzały, jak i również najwspanialsze klejnoty i obficie ustawione pod ołtarzem kosze z żywnością.

Modlitwa do Devartisa
Devartisie wielki tyś silnym i najsilniejszym! Tyś wielkim i najzdolniejszym strategiem! Twa mądrość nie zna granic, twój spryt i przebiegłość nie znają umiaru! O Najwspanialszy! Zwracamy się do ciebie my tak często niegodni twej wiary i prosimy o pomoc w wygraniu wojny i bitwy! Składamy ci w ofierze najlepsze podarki! I prosimy byś stanął po naszej stronie i natchnij nas planem zwycięstwa!!

Jugoda, Amrach i Sudyn – Bogowie żywiołów

Jugoda jest wodą, Amrach ogniem, a Sudyn powietrzem. Rodzeństwo żywiołów są jednymi z najpotężniejszych z istniejących bóstw. Są całym światem, tworzą go i równie dobrze mogą go niszczyć. Każde z nich zajmuje się innym żywiołem, więc też każde z nich jest inne. Posiadają różne zdania, różnią się charakterami. Jugoda jest spokojna, woli pomagać swoim wyznawcom, jest postrzegana jako dobra i delikatna bogini, która zawsze przyjdzie z pomocą potrzebującym, cieszy się wielkim szacunkiem i za to jest wdzięczna wyznawcom. Zawsze pozwala korzystać im z dobra wód. Amrach za to jest bogiem uwielbiającym patrzeć na ból i cierpienie, często brata się z bogiem wojny. Swoją siłę ognia wykorzystuje często w nieodpowiedni sposób, za co tępi go jego siostra Jugoda. Amrach żąda od wyznawców żywiołów cennych ofiar, zazwyczaj zadowala go bogato obłożony ołtarz w świątyni drogocennymi klejnotami, obfitymi koszami wypełnionymi owocami i mięsem. Ale Amrach uwielbia patrzeć na cierpiących, dlatego raz do roku żąda ofiary w postaci najpiękniejszego dziecka, z okolicy. Cieszy go widok zrozpaczonych rodziców dziecka zmuszonych oddać je w płomienie bezwzględnego boga. W razie nieposłuszeństwa Amrach pali pobliskie wsie i pochłania w swych płomieniach większość dorobku tych, którzy zmuszeni są oddawać mu hołd. Jugoda od wieków stara się wpłynąć na brata, ale nie jest w stanie do końca nad nim zapanować. Gasi jego pożary i stara się ratować dzieci złożone w ofierze, ale Amrach bywa zbyt szybki i zbyt bezwzględny. Sudyn jest trzecim z rodzeństwa bóstwem. Sudyn jest specyficznym bogiem, bywa zarówno łagodny jak i bardzo srogi wywołując wszelkie wichury, tornada i sztormy. Sudyna trudno zadowolić gdyż sam nie wie, czego właściwie chce. Izoluje się od rodzeństwa rzadko z nimi przebywa jest raczej samotnikiem. Wije się po świecie obserwuje wiernych. Nie obchodzą go ich hołdy i wiara, jest raczej obojętny, bywa samotny i nieszczęśliwy, ale tylko ze swojego własnego wyboru.
Wyznawcy trzech żywiołów zmuszeni są oddawać hołdy swym bóstwom w świątyni TRZECH ŻYWIOŁÓW. By nie narazić się najgroźniejszemu z nich, bogowi ognia z rozpaczą podchodzą, do co rocznego krwawego obrzędu- Rytuału Płomienia. Ofiarą, jest najpiękniejsze dziecko z pobliskich wsi i miast. By bóg był w pełni zadowolony należy przyprowadzić dziecko do świątyni, następnie rozpalić wielki ogień w miejscu przy ołtarzu. Jest to kamienny piec mierzący około ośmiu metrów. Gdy płomień zostanie rozpalony należy dolać do płomieni świętą oliwę wymawiając przy tej czynności tekst modlitwy do boga ognia, prosząc go o litość nad wsiami i miastami. Następnie należy pięknie ubrane dziecko z wymalowanym na czole symbolem boga ognia należy polać świętą oliwą i następnie oddać je w płomienie bezwzględnego boga. Amrach jest najgroźniejszym z bóstw, wymaga najbardziej krwawych ofiar. Po ukończeniu rytuału płomienia, bóg gasi płomień w ofiarnym piecu, okazując tym jednocześnie swoje zadowolenie.

Modlitwa do żywiołów
O Najsilniejsi z istniejących bóstw, o najmądrzejsi, wy swą siłą i mądrością drogę nam ukazujecie i mówicie jak postępować.
Pani Jugodo twa mądrość nie zna granic, twa dobroć nam światłem, twa uroda lśni jak diament, twa łagodność jest jak śpiew najpiękniejszych ptaków. Dziękujemy ci wspaniała Jugodo za to, że trzymasz pieczę nad naszym losem.
Wielki Amrachu niegodni jesteśmy twego żywiołu, lecz bez jego siły żyć godnie byśmy nie zdołali. Tyś najsilniejszym z rodzeństwa żywiołów, twa siła przytłacza i nie śmiemy nawet prosić cię o dalszą opiekę, lecz błagamy Amrachu znaj litość i łaskę!
Sudynie tyś bóstwem najstarszym z rodzeństwa. Dziękujemy ci za twój żywioł, który do nas wiernych ci dociera z każdego krańca świata. Twa łaska największa twój spokój wytrwały, pełni podziwu jesteśmy dla ciebie o żywiole nad żywiołami.

Brezwiarz – Bóg kupców

Brezwiarz jest bogiem odpowiedzialnym za handel jest opiekunem wszelkich kupców. Dba o ich interesy, czuwa nad karawanami. Ale Brewiarz, jest bardzo chciwym bogiem, i jak przystało na boga kupców oczekuje pewnej wdzięczności od swych wiernych. Życzy sobie częstych darów, które oczywiście muszą być najdrogocenniejszymi z dobytku kupca składającego mu pokłon. Kupcy składają Brezwiarzowi swoje dary w jego świątyni zbudowanej ze złota z wysadzanymi drogocennymi kamieniami w ścianach, z wielkim ołtarzem ozdobionym perłami wydobytymi z dna najgłębszego morza. Jego świątynia nosi nazwę Lonlus i znajduje się w jednym tylko miejscu, w leśnych okolicach stolicy Kemocku. Brewiarz docenia wszystko, co oryginalne i cenne. Dlatego okazuje swoją największą wdzięczność tym wiernym, którzy przynoszą w ofierze nie tylko drogocenne podarki, ale również przedmioty, które pochodzą z dalekich krain, z oceanów z miejsc niespotykanych i tajemniczych. Brewiarz posiada pomocnika, latającego stworka, który kara tych śmiałków, którzy odważą się ukraść choćby najmniejszy klejnot, który jest tak drogocenny dla Brezwiarza ze ściany bogato zdobionej świątyni lub bezpośrednio z jej środka. Pomocnik ten nazywa się Jermusz, i gdy złapie złodzieja mocno go karze, na tyle mocno by ten nie odważył się więcej cokolwiek ukraść ze świątyni i odbiera ukradziony przedmiot. Brezwiarz często przyjmuje postać ludzką by móc cieszyć się swoimi darami, chwalić się nimi.
Składanie darów Brezwiarzowi:
Każdy kupiec ma za obowiązek składać swojemu bogu dary podczas każdej karawany, by jego handel dobrze się rozwijał i oczywiście by uzyskać przychylność bóstwa. Darami mogą być kosztowności wszelkiego rodzaju, żywność, tkaniny, mikstury, Noel, jak również przedmioty oryginalne, z dalekich stron, czyli to wszystko, czym handlują kupcy. Brezwiarz musi być w pełni zadowolony z podarków by czuwać nad daną karawaną.
Przy każdym ofiarowaniu darów wierzący powinien podziękować po przez modlitwę Brezwiarzowi za jego łaskawość, za opiekę, chwalić jego drogocenności (Brewiarz ubóstwia, gdy wierni zachwycają się podczas modlitwy jego kosztownościami).

Modlitwa do Brezwiarza
My kupcy wdzięczni oddajemy ci pokłony o wielki mistrzu, który czuwasz nad naszymi interesami. Ty opieką obdarzasz nasze karawany, pilnujesz byśmy nigdy z dobrego szlaku handlowego nie zeszli. Pozwalasz nam cieszyć się majątkiem, który zyskujemy dzięki twojej wyłącznie przychylności, ty obdarowujesz nas sprytem i mądrością w interesach. Dziękujemy ci wielki za wszelką twą dobroć i o opiekę dalszą prosimy, bo wiesz, że wdzięczność nasza nie zna granic i za to wierni na wieki ci pozostaniemy.

Dejnna i Nasturia – Boginie Fauny i Flory

Dejnna i Nasturia są siostrami tworzącymi całość przyrody. Wspólnie dbają o naturę, są nieodłącznymi elementami przyrody uzupełniającymi się wzajemnie.
Nasturia jest boginią fauny, to dzięki niej zwierzęta są lub nie są posłuszne, są groźne lub łagodne, jest panią wszelkich ssaków, płazów, gadów, ptaków i ryb. Dejnna, jako bogini flory odpowiedzialna jest za urodzaj plonów, piękno lasu, za dorodność owoców. Tym dwóm siostrom należy się wielki szacunek, należy składać im wielkie hołdy i przede wszystkim żyć z nimi w wielkiej zgodzie, ponieważ ich siła potrafi być niebezpieczna, gdy poczują, że ktoś usiłuje się im przeciwstawić, lub zagrozić przyrodzie. Bywają wtedy bezwzględne. Do sióstr fauny i flory należy modlić się raz dziennie. Należy składać im wielkie pokłony, dziękować za wszelką przychylność przyrody i okazywać szacunek naturze. Siostry potrafią się odwdzięczyć wyznającym je i obdarowują posłusznych dobrobytem i spokojem. Dejnna i Nasturii nie mają świątyni. Są boginiami, które znajdują się wszędzie i zawsze. Słyszą i widzą wszystko, co dzieje się wokół nich i dotyczy przyrody. Więc modlić się do nich można na polach podczas pracy, czy podczas wyprowadzania na pastwiska zwierząt, zbieraniem owoców, czy po prostu podczas przebywania w lesie.
Dejnna i Nasturii przyjmują czasami postać podobną do ludzkiej, przypominają piękne i na pół przeźroczyste nimfy. Przyjmują ta postać wtedy, gdy są znużone obserwowaniem wszystkiego z góry i pragną pobiegać po polanach i lasach, lecz zobaczyć je można bardzo rzadko w tej postaci.

Na południu Drikanu przyjęła się następująca forma pisowni: Djenna i Nasturia

Modlitwa do Dejnny i Nasturii
Boginie siostry wyście prawdziwe królowe całej przyrody. My wierni słudzy wasi oddajemy wam pokłony i o urodzaj, dobre zwierzęta i przychylność was prosimy. Wdzięczność naszą macie za wasze istnienie, piękno i dobroć. Więc oddajemy wam hołdy i szacunek wielki dla całej fauny i fluory. Obiecujemy dbać o wszelka przyrodę, pielęgnować ją i chronić.

Tramos – Bóg rzemieślników

Wielbiący boga Tramos wierzą, że praca rzemieślnicza jest w pełni uzależniona od niego. To dzięki niemu ich praca przynosi oczekiwane efekty lub nie przynosi żadnych. Wszystko zależy od hojności składanych mu darów. Dary w postaci najlepszych produktów rzemieślniczych należy składać na ołtarzu w świątyni Tramosa, w świątyni Tronte dwa razy do roku. Świątynia zbudowana jest przez wiernych, zdobiona jest darami, które wierni zawiesili na jej ścianach. Są to różnego rodzaju wyroby, zaczynając od skór i tkanin, kończąc na glinianych dzbanach, drewnianych figurach z podobizną Tramosa i wykutych w metalu mieczach, zbrojach, sztyletach i mnóstwem innych tego typu przedmiotów. Im cenniejszy produkt oddany w ofierze tym większa wdzięczność Tramosa, czyli większe korzyści materialne dla rzemieślników i przede wszystkim opieka boga nad interesami wiernych.
Wierni nie tylko powinni dwa razy w roku składać ofiarę ze swych najlepszych wyrobów, ale również często modlić się do swojego bóstwa. Tramos lubi, gdy wierni wychwalają go, dziękują za jego wspaniałomyślność, przychylność i pomoc w interesach. Bóg uwielbia, gdy na jego cześć pisane są pieśni i poematy. Żąda należnego mu szacunku i przede wszystkim pamięci o nim, gdy interesy dobrze idą.

Modlitwa do Tramosa
O wielki Tramosie uwielbia cię lud twój i za twoją pomoc dziękuje poprzez modlitwę.
To ty nam wiernym tobie nadajesz cechy wytrwałości, dajesz skupienie, pozwalasz na poświęcenie, gdy w imieniu twym pracę podejmujemy i korzyści dzięki tobie z niej czerpiemy. Tyś naszym natchnieniem, wiarą w swe siły, tyś opiekunem naszych prac rzemieślniczych. Dziękujemy ci za wszystkie dobro, które nam niesiesz. I prosimy o dalszą twoją opiekę.

Dagonizm

Dagon jest jedynym bogiem wyznawanym głównie (lecz nie tylko) przez Nihilitów. Słynie on z wielkiej potęgi, jest szanowany i uznawany za miłosierne bóstwo. Jest bogiem lasów i wszelakich plonów. Dagon powstał wieki temu. Narodził się z miłości Słońca i Księżyca, w drugą pełnię lata, Jako jedyne ich dziecko odziedziczył wielką moc nadawania i odbierania życia wszystkiemu, co istnieje. Rodzice pragnęli, by ich syn stał się najpotężniejszym bóstwem, wyznawanym przez zaszczytny lud, którym od wieków byli Nihilici. Wysłali, więc zaraz po jego urodzeniu na ziemię proroka. Prorok narodził się wśród ludu Nihilitów w najzacniejszej z rodzin. Jego zadaniem było ogłaszanie ludowi o nadejściu boga, który wraz z przyjściem przyniesie dobrobyt i szczęście tym, którzy będą go wielbić. Takim oto sposobem, pierwszy prorok noszący imię Zefir ogłosił nadejście bóstwa, Nihilici uwierzyli i tak oto, Dagon stał się ich jedynym bogiem.
Dagon jest bogiem, który bardzo szanuje swoich wiernych. Często wynagradza za ich wszelkie poświęcenia. Bóg postanowił nagradzać swój lud w każdy piętnasty dzień siódmego miesiąca w roku, obdarowując swoich wiernych bogactwem plonów i przychylnością lasów. Pielęgnując i dbając o dobrobyt wierzących uzyskał ich ogromną wdzięczność. Na jego cześć powstały dni święte. Są to pierwsze dni każdego tygodnia, w których wierni nie pracują, tylko przez cały dzień wielbią jego imię poprzez modlitwę, pieśni, taniec i zabawę, składają mu obfite ofiary. Jednak najważniejszym świętem dla Nihilitów jest rocznica narodzin bóstwa. Jest to druga pełnia w lecie. Podczas święta Dagona Nihilici zapraszają do swego grodu inne ludy by uświadomić im dobro, jakim jest Dagon. Podczas święta organizowane są wielkie uroczystości, zabawy i festyny.

Modlitwa do Dagona
O wielki Dagonie, tyś bóstwem jedynym od wieków opiekującym się naszym ludem. Tyś dniem i nocą, synu Słońca i Księżyca, w tobie moc istnienia, życia i końca! Dobroć twa nie zna granic, tyś urodzajem, lasem i plonem, powietrzem, siłą i światłem. Istniejesz od wieków, strzeżesz nas przed złem, dbasz o szczęście i dobrobyt. My, jako lud twój wdzięczność ci naszą okazujemy poprzez pracę, modlitwę i śpiewy. Prosimy cię o Wielki Dagonie o dalszą nad nami opiekę i obiecujemy, że godni twej wiary jesteśmy i będziemy aż do ostatnich dni naszych.

Idź dalej

Zostaw odpowiedź

Udowodnij, że jesteś człowiekiem - przepisz tekst z obrazka

Please type the characters of this captcha image in the input box

Możesz używać tagów HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>